به گزارش صبح کرماشان به نقل از خبرگزاری فارس از کرمانشاه، بعضی ساختمانها فقط از آجر و سقف ساخته نشدهاند؛ از خاطره ساخته شدهاند. از صدای زنگهایی که سالها در راهروهایشان پیچیده، از نیمکتهایی که نسلها روی آن نشستهاند و از دفترهایی که نخستین رؤیاها در آن ورق خورده است. در میان بناهای تاریخی کرمانشاه، دبیرستان کزازی یکی از همان ساختمانهایی است که تنها یک مدرسه نبود؛ بخشی از حافظه جمعی شهری بود که آموزش، فرهنگ و هویت را در دل خود پرورش داد.بنایی که بیش از یک قرن پیش با آرمان توسعه آموزش نوین در کرمانشاه پایهگذاری شد، امروز نهتنها بهعنوان یکی از آثار ملی کشور شناخته میشود، بلکه با تبدیل شدن به موزه آموزش و پرورش، روایتگر بخشی از تاریخ فرهنگی این دیار است؛ تاریخی که نسلهای مختلف از کنار آن گذشتهاند و رد خود را بر دیوارهایش به جا گذاشتهاند.
تاریخ تأسیس دبیرستان کزازی به سال ۱۲۹۹ هجری شمسی بازمیگردد؛ زمانی که سیدحسین کزازی با هدف ایجاد مدرسهای مدرن در کرمانشاه، مسیر دشوار ساخت این مجموعه را آغاز کرد. او برای تأمین هزینهها از جمعآوری اعانه تا برگزاری تئاتر پیش رفت تا رؤیای شکلگیری یکی از مهمترین مراکز آموزشی غرب کشور به واقعیت تبدیل شود.عملیات ساخت این بنا در ۲۸ بهمن ۱۲۹۹ آغاز شد، اما حوادث سیاسی آن دوران روند اجرای پروژه را با وقفه همراه کرد. با وجود این، دبیرستان کزازی از سال ۱۳۰۱ فعالیت آموزشی خود را آغاز کرد و دههها به تربیت نسلهای مختلف پرداخت.این بنای تاریخی که در شرق مسجد جامع کرمانشاه قرار دارد، در ۲۷ دی ۱۳۷۷ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد و از سال ۱۳۸۸ نیز کاربری آن به موزه آموزش و پرورش تغییر یافت؛ موزهای که امروز اسناد، تصاویر و اشیایی از تاریخ آموزش این سرزمین را در خود جای داده است.
وقتی جنگ به مدرسه صدساله کرمانشاه رسید
مدرسهای صدساله در قلب کرمانشاه که بهعنوان یکی از بناهای تاریخی و موزه آموزش و پرورش شناخته میشود، در جریان جنگ رمضان دچار آسیب شد. بنایی که سالها بخشی از حافظه فرهنگی و آموزشی شهر بوده، حالا در انتظار مرمت و احیاست.
به گزارش خبرگزاری فارس از کرمانشاه، بعضی ساختمانها فقط از آجر و سقف ساخته نشدهاند؛ از خاطره ساخته شدهاند. از صدای زنگهایی که سالها در راهروهایشان پیچیده، از نیمکتهایی که نسلها روی آن نشستهاند و از دفترهایی که نخستین رؤیاها در آن ورق خورده است. در میان بناهای تاریخی کرمانشاه، دبیرستان کزازی یکی از همان ساختمانهایی است که تنها یک مدرسه نبود؛ بخشی از حافظه جمعی شهری بود که آموزش، فرهنگ و هویت را در دل خود پرورش داد.بنایی که بیش از یک قرن پیش با آرمان توسعه آموزش نوین در کرمانشاه پایهگذاری شد، امروز نهتنها بهعنوان یکی از آثار ملی کشور شناخته میشود، بلکه با تبدیل شدن به موزه آموزش و پرورش، روایتگر بخشی از تاریخ فرهنگی این دیار است؛ تاریخی که نسلهای مختلف از کنار آن گذشتهاند و رد خود را بر دیوارهایش به جا گذاشتهاند.
تاریخ تأسیس دبیرستان کزازی به سال ۱۲۹۹ هجری شمسی بازمیگردد؛ زمانی که سیدحسین کزازی با هدف ایجاد مدرسهای مدرن در کرمانشاه، مسیر دشوار ساخت این مجموعه را آغاز کرد. او برای تأمین هزینهها از جمعآوری اعانه تا برگزاری تئاتر پیش رفت تا رؤیای شکلگیری یکی از مهمترین مراکز آموزشی غرب کشور به واقعیت تبدیل شود.عملیات ساخت این بنا در ۲۸ بهمن ۱۲۹۹ آغاز شد، اما حوادث سیاسی آن دوران روند اجرای پروژه را با وقفه همراه کرد. با وجود این، دبیرستان کزازی از سال ۱۳۰۱ فعالیت آموزشی خود را آغاز کرد و دههها به تربیت نسلهای مختلف پرداخت.این بنای تاریخی که در شرق مسجد جامع کرمانشاه قرار دارد، در ۲۷ دی ۱۳۷۷ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد و از سال ۱۳۸۸ نیز کاربری آن به موزه آموزش و پرورش تغییر یافت؛ موزهای که امروز اسناد، تصاویر و اشیایی از تاریخ آموزش این سرزمین را در خود جای داده است.
اما این روزها، روایت کزازی تنها روایت گذشته نیست؛ روایت زخمی تازه بر پیکر یک خاطره جمعی است.در جریان جنگ رمضان و بر اثر اصابت پرتابههای شلیکشده از سوی دشمنان آمریکاییـ صهیونیستی، پنج اثر تاریخی در شهر کرمانشاه دچار آسیب شدند و در میان آنها، دبیرستان تاریخی کزازی نیز از این آسیبها بینصیب نماند.سقف و بخشهایی از این بنای تاریخی دچار خسارت شد؛ بنایی که برای بسیاری از مردم کرمانشاه تنها یک ساختمان نیست، بلکه بخشی از سالهای تحصیل، خاطرات و هویت فرهنگی شهر را در خود حفظ کرده است.
در همین راستا، منوچهر حبیبی استاندار کرمانشاه در بازدید از این مجموعه با اشاره به اهمیت آن، اظهار کرد: دبیرستان کزازی یکی از ساختمانهای تاریخی، قدیمی و ارزشمند شهر کرمانشاه است که پیوست فرهنگی کمنظیری دارد و نمونههای مشابه آن محدود است.وی افزود: این مجموعه نمونهای از مدارس کلاسیک حدود یک قرن گذشته است که توسط خاندان کزازی پایهگذاری شد و بعدها نیز به عنوان موزه آموزش و پرورش مورد استفاده قرار گرفت.استاندار کرمانشاه با تأکید بر ضرورت احیای این مجموعه خاطرنشان کرد: با همکاری ادارهکل آموزش و پرورش و ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان، مقاومسازی و احیای این مجموعه در دستور کار قرار خواهد گرفت و پس از آن درباره نحوه بهرهبرداری نهایی تصمیمگیری میشود.
حبیبی تأکید کرد: حفظ و احیای این مجموعه تنها حفاظت از یک ساختمان نیست؛ بلکه صیانت از بخشی از هویت فرهنگی و تاریخی کرمانشاه است تا نسل امروز و فردا بتوانند تاریخ این سرزمین را از نزدیک لمس کنند.امروز کزازی، بیش از آنکه نیازمند مرمت دیوارها باشد، چشمانتظار بازگشت همان روحی است که روزی در کلاسهایش جریان داشت؛ روح آموزش، فرهنگ و حافظهای که هنوز در دل کرمانشاه زنده است.
انتهای خبر /
